Glittertind: Til Dovre Faller Lyrics

Nor Norge, KjA¦mpers FA¸deland,
Vi denne SkA¥l vil tome,
Og nA¥r vi fA¸rst fA¥ blod pA¥ Tand,
VI sA¸dt om Frihed drA¸mme;
Dog vA¥gne vi vei op engang
Og bryde lA¦nker, BA¥nd og Tvang;
For Norge, KjA¦mpers FA¸deland,
Vi denne SkA¥l udtA¸mmel

Flaumen gA¥r,
I Noreg er vA¥r,
BjA¸rka sprett i dalom.
DA¸lakar
Traust og hard
Rydjer ferdregard.
SjA¥ kor det losnar i alle liom,
Skreda fer etter bergesidom.
Flaumen gA¥r,
I Noreg er vA¥r,
Og dA¸lan' er det som rA¥r.

FrA¥ fjellet rinn
Ein bekk sA¥ linn
Mellom stuv og steinar.
Av bekker smA¥
Det vert ei A¥,
Fagrast du skal sjA¥.
HA¸yr kor det i vatnet susar,
HA¸yr kor det i fossen brusar!
Flaumen gA¥r,
I Noreg er vA¥r,
Og dA¸lan' er det som rA¥r.

Lita A¥
Kan du forstA¥
Kor ho fekk slikt mA¦le?
Bekk som rann
Er vaksen mann.
Stans han, om du kan.
Ingen mann kan straumen vende.
TA¸mmer og hus det set han pA¥ ende.
Flaumen gA¥r,
I Noreg er vA¥r,
Og dA¸lan' er det som rA¥r.

Bykar stram
PA¥ gata gA¥r fram,
Trur han skal oss lA¦re.
Men ikkje eg
FA¦r stA¸kk av deg,
SjA¸lv eg rA¥r min veg.
BA¸ndan' er ikkje lenger mjuke,
Husbondsretten, han vil me bruke.
Retten er vA¥r,
Skulda er dA¥r
A… lyde Noregs kA¥r.

Om seint me kjem,
SA¥ er det med klem.
Me vil garden rydja.
BondemA¥l,
Kvast som stA¥l,
Gjev ikkje lenger tol.
Norsk mA¥l vil me i Noreg hava,
Ikkje lenger med dansken kava.
BondemA¥l,
Kvast som stA¥l,
Gjev ikkje lenger tol.

Blankt som gull
Og mjukt som ull
Er det norske mA¥let.
Som sol pA¥ fjell,
Som blome-tjeld,
Som fuglesong om kveld.
Tusen A¥rs rot det hev i landet,
Tusen A¥r til sA¥ skal det stande.
Flaumen gA¥r,
I Noreg er vA¥r,
Og dA¸lan' er det som rA¥r.

Sumar-sol
Skin pA¥ jord,
SA¥ jonsok-blomen laver!
LA¦t frA¥ koll
Lur over voll,
Og dA¸lan' slA¦r pA¥ skjold.
Av skal ho hivast lurve-hetta!
Gullhjelm lyser i morgon-gletta.
LA¦t frA¥ koll
Lur over voll,
Og dA¸lan' slA¦r pA¥ skjold.

Harald verk
Fjellbonde sterk
Gjer no andre gongen.
Gamalt grjot
Av kjemperot
EndA¥ hev manndom og mot.
Kome alle, ver med pA¥ ferda,
SA¥ skal det spA¸rjast i vide verda,
At Noregs mann
Gjekk pA¥ og vann
Atter sitt eige land.

Seks mine jarlar heime vera, gA¸yme det gullet balde,
Andre seks pA¥ heidningalando dA¥ svinga dei jA¸rni kalde!
- Rida dei ut av Franklandet med dyre dros i sadel,
Bles i luren Olivant pA¥ Ronsalavollen.

Runde dei opp sine silkje segl hA¸gt i sigalrA¥e,
Sigla dei ut A¥t hei'ingslondo i virkevikune ein og tvA¥e.

Arene og ankaret tok inn pA¥ kvite sanden:
Det var Roland, konungafredan, trA¸dde den fysste pA¥ land.

Slogest dei utpA¥ Ronsarvollen i dagane tvA¥ og trjA¥;
BlA¥mennan fall for Rolandssverd som gav seg fyri ljA¥e.

Fram sA¥ sA¸kte blA¥mann-fjA¸di skygde fyri sole;
Reddast var ein jamningen bad Roland blA¥se i hornet.

Roland sette luren fyr blogga munn, sA¥ bles han i med vreide;
Ljoden ber ivi hav og fjell, i trio dagar av leide.

Det var Magnus kongjen, no set han i A¥ grA¥ta:
Kva tru vantar freden min? No hA¸yrer eg luren lA¥ta!

Det var Magnus kongjen,
Skundar han sin fred:
Daud lA¥g Roland konunga-freden,
Heldt i han sitt sverd.

Heim kom Magnus kongjen.
Og settest dei alle traude.
Skipet var fullt av sylv og gull,
Og heidningan lA¥g att daude.

[lyrics were removed due to copyright holder's request]

Per Spelmann han hadde ei einaste ku,
Per Spelmann hade ei einaste ku.
Han bytta bort kua fekk fela igjen,
Du gode gamle fiolin.

SA¥ kom der ein prest till gards,
Han ville ikkje hA¸yre verkjen felespell hell dans.
Han halshogga Per og brann opp fela,
Du gode gamle fiolin.

SA¥ ikkje spel pA¥ fela di,
Om presten kjem til gards.
Og ikkje dans med jenta di,
For dei er alle hans.

Du gode gamle fiolin.

Per Spelmann han hadde ei einaste ku,
Per Spelmann hade ei einaste ku.
Han bytta bort kua fekk fela igjen,
Du gode gamle fiolin.

SA¥ kom der ein prest till gards,
Han ville ikkje hA¸yre verkjen felespell hell dans.
Han halshogga Per og brann opp fela,
Du gode gamle fiolin.

SA¥ ikkje spel pA¥ fela di,
Om presten kjem til gards.
Og ikkje dans med jenta di,
For dei er alle hans.

Du gode gamle fiolin.

Deep in our heathen hearts,
Grows hatred against the Christian foes.
I see they increase in numbers,
By their lies. threats and terror.

Missionaries of the "good cause",
It's our soil on which you step.
You better stay away from us,
Or else you will regret.

Go on and smash other cultures,
Which believes in something, you will never understand.
Kill children to baptise parent,
So people see you're doing bad while doing "good".

Now dragon-ships are ready to battle, and hordes of heathens ready to destroy.
The ancient wisdom and glorious knowlegde, shall never be forgotten.

Stiklestad will be our destination,
Fly your flags now brothers.
Nornor...
Be with us tonight!